Ana içeriğe atla

Tohumlu Kasırga mı, Kasırgalı Tohum mu?


        Bazen içimde o kadar büyük bir kasırga o kadar büyük bir nefret,hüzün ortaya çıkıyor ki onun , beni alıp götürmesinden korktuğum kadar beni ben yapan şeyin bu kasırga olduğunu da biliyorum. Bu şey öylesine güçlü bir şey ki beni intihara kadar sürüklüyor. Aslında bu kasırga hayatta yaşadıklarımızın ta   kendisinden başka bir şey değil. İşte tam olarak bu yüzden yazıyorum. Öyle zamanlar olur mı o kasırga bize neler yaptırmaz ki. Ben bu kasırga sayesinde asla yapmam dediğim bin ton şey yaptım. Yok canım bunu asla yapmam, bunu yaparsam dünyanın sonu gelir benim için dediğim her şeyi yaptım. Ve şunu gördüm ki dünyanın sonu gelmedi, hem de ben asla yapmam dediğim şeyleri yaptığım halde.

       Aslında hepimizin içinde yeşermeyi bekleyen bir hayal tohumu vardır.  Eğer hepimizin bir amaç için bu dünyaya geldiğine inanırsak işte o zaman o tohumu yeşertme imkanı bulabiliriz. Bence bu tohumu yeşertmeye çalışan çok az insan vardır. Hatta bunu fark etmeyen bir ömür boyu kupkuru o tohumla yaşayan da milyonlarca  insan vardır. Bana gelecek olursak ben o tohumu fark edip onu yeşertmeyi beceremeyen insan grubu içine giriyorum. Eğer o tohum yeşerirse  işte o zaman insanoğlunun yapamayacağı tek bir şey bile yoktur . Aslında ihtiyacımız olan tek şey biraz cesaret ve biraz inançtır. Eğer o cesaret ve inanç siz değerli okurun içinde varsa inanin(muhtemelen inanmıyorsunuz, bu salak ne saçmalıyor da diyor da olabilirsiniz ama önemli değil) bu dünyada yapamayacağınız hiçbir şey yoktur.

Of ya yine nereden başladım nereden bitirdim. Kasırga dan girdim tohumdan çıktım ama olsun ya ben de napiyim işte tabiatım  böyle J (Burdan  Teoman'a selamlar). Hepinizi sevgiyle selamlıyorum….







Bu blogdaki popüler yayınlar

Babasız Büyüyen Çocuklar

Aslında aptallık bendeydi be pikaçü. Ailemdeki erkeklerden bile hayır görmemişken bunu dışarıdaki başka bir erkekten beklemek benim aptallığım oldu açıkçası. Baba yönünden zaten eksilerdeyim, amca dayı dede desen hak getire... Karşımdaki erkeklerde hep bir baba figürü aradım durdum, uzun bir süredir arıyordum da ama artık vazgeçtim sayılır, neden biliyor musun benim artık bir babaya ihtiyacım yok da ondan. Babaya ihtiyaç duyduğum yaşlarda değilim artık ne yazık ki. Ben o yaşları çooktan geçtim bile. İhtiyacım varken yoktu yanımda hiçkimse annemden başka. Şimdi zaten hiç ihtiyacım yok. Ne bir babaya, ne de baba yerine koyacağım başka birine.

           Babasız büyüyen çocukların hele ki babasız büyüyen kız çocuklarının hep bir yanı eksiktir. O eksik yanları kim ne yaparsa yapsın bir türlü dolmaz. İlk aşkları babaları olmamıştır, süperkahramanları babaları değildir. Mesela benim süperkahramanım her zaman annem olmuştur. Hastayken de, üzgünken de , mutluyken de yanımda sağolsun annem …

KADIN &ERKEK EŞİTSİZLİĞİ

Bugün kafamı yoran belki birçoğunuzun önemsemediği eşitlik ve adalet konularından bahsetmek istiyorum.Öncelikle tanımlarını yaparak başlamak istiyorum. Eşitlik, iki şeyin her yönden denk olması demektir. Adalet ise, her hak sahibine hakkını vermek ve haksızları cezalandırmak şeklinde tarif edilir. Aşağıdaki resimde bunu daha iyi göreceğiz.                                                                



              Aslında  bugün kadın-erkek eşitliğinin olmadığını,haklarımızın erkeklere oranla daha az           olduğu ve son olarak da ülkemizde çok olarak görülen kadın cinayetlerine ve kadına şiddet hakkında konuşmak istiyorum. Farkındayım söylemiş olduğum hiçbir konu tek bir yazıya sığacak kadar dar     kapsamlı konular değil en azından kısaca değinerek fikirlerimizin daha da kökleşmesini arzuluyorum.      Sadece kadınlara sormuyorum bu soruyu erkeklere de soruyorum. Sizce kadınlara Türkiye'de hak edildikleri değer veriliyor mu, düşünmenizi istiyorum.Ya da erkekler gibi özgü…

Affetmek Ve Özgürlük

YapabiIdikIerimiz ya da yapamadıkIarımız, oIası ya da imkansız oIarak gördükIerimiz, çoğunIukIa gerçek kapasitemizin bir sonucu değiIdir. Daha çok kim oIduğumuz hakkındaki inançIarımızın yansımasıdır. (Anthony Robbins)

Hepinize merhabalar canlar.
Biliyorum yeni yazı paylaşmayalı çok uzun zaman oldu. Neden diye soracak olursanız verebileceğim hiçbir cevabım yok. Sanırım korktum. Neyden korktuğumu da bilmiyorum. Vaktimin darlığından falan da değil, gayet yaz tatilinde boştum sadece yazmaya üşendim kısacası yazmak istemedim. Eee haliyle bu kadar uzun zaman da olunca anlatacak bir sürü şeyim birikti. Yazmadığım süreç boyunca da şunu fark ettim ki  insan eğer bir şeyi gerçekten yapmak istiyorsa onu engelleyecek kendinden başka hiçbir şey yoktur. Nereden mi biliyorum, kendimden biliyorum canım benim. Okul zamanı o kadar dersin işin gücün arasında bile yazabiliyorken şu an herhangi bir işim olmamasına rağmen uzun zaman yazmadım. Bakın yazamadım demiyorum, YAZMAdım. Çünkü niye ben istemedim, eğ…